เราเชื่ออย่างยิ่งว่าการฝึกฝนที่ถูกต้องจะนำไปสู่การแสดงที่ดี
หลายครั้งที่นักแสดงพูดว่า

ไม่อยากซ้อมบ่อย เดี๋ยวไม่ดี หรือ ตอนซ้อมดีกว่านี้นะ หรือ ทำไมไม่เป็นอย่างตอนซ้อมฯลฯ

สิ่งเหล่านี้ล้วนมาจากการซ้อมที่ผิด ซ้อมโดยการท่องบท หรือวิธีอะไรก็ตามที่ฝืนขั้นตอนที่ถูกต้องของเทคนิคการแสดงซึ่งถ้าเรารู้แล้วจะทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น เพราะมันมาจากความเข้าใจไม่ใช่ท่องจำ และเมื่อใดที่นักแสดงสามารถถ่ายทอด
ความรู้สึก ความหวัง ความฝัน เสียงหัวเราะ น้ำตาของตัวละครได้แล้วนั้นก็นับเป็นก้าวสำคัญแห่งความสำเร็จของนักแสดงที่อาจจะยิ่งใหญ่มากกว่าเสียงปรบมือใดๆเราต้องการแสดงให้เห็นว่าการแสดงนั้นเป็นศาสตร์ที่จำเป็นต้องศึกษา และไม่ใช่เพียงเพื่อนำไปสู่การเป็นนักแสดงเท่านั้นแต่ยังสามารถนำไปสู่การพัฒนาตนเองในทุกด้านไม่ว่าจะเป็นเรื่องความกล้าแสดงออก บุกลิคภาพ หรือสมาธิเป็นต้น